Persberichten en opiniestukken

Door vechtscheidingen zitten veel kinderen gewrongen tussen hun ouders. Kinderen krijgen soms het gevoel dat alleen zij het probleem zijn, terwijl het toch hun ouders zijn die ruzie maken.

Door tijdgebrek worden ‘moeilijke’ kinderen en jongeren doorgeschoven of even in ‘time-out’ gezet. Dat zien we in onderwijs en jeugdzorg. Het is de rode draad in dit jaarverslag.

Dit jaar brengt de Nobelprijs het belang van kinderrechten wereldwijd onder de aandacht.  

Er klonken al meteen negatieve reacties op 'The Voice for Kids' van VTM. De kinderrechtencommissaris nuanceert.

'Kinderen zijn de toekomst', en toch zijn kinderen op de vlucht te weinig verzekerd van het recht op onderwijs, hun toegangsticket naar een sterke toekomst.

Het schooljaar zit er bijna op. Wie zit er na de zomervakantie opnieuw op de schoolbanken? Wie verdwijnt zonder enige begeleiding of voorbereiding?

Kinderen en jongeren krijgen een belangrijke plaats in programma’s of nieuwsberichten. Jammer genoeg voelen niet alle kinderen en jongeren zich fair behandeld door de media. 

Antwerpse kinderen en jongeren, ouders en praktijkwerkers die met kinderen en jongeren werken, vinden de Klachtenlijn van het Kinderrechtencommissariaat vanaf april in hun stad. 

Op 22 april verontschuldigde het Vlaams Parlement zich publiek tegenover de slachtoffers van ‘historisch’ geweld en misbruik in jeugd- en onderwijsinstellingen in Vlaanderen. 

Stemrecht is het krachtigste middel om de verkozenen van het volk rekening te laten houden met grote diversiteit tussen burgers. Daarom is het zinvol na te denken over stemrecht voor alle kinderen en jongeren.

Gentse kinderen en jongeren, ouders en praktijkwerkers of professionals die elke dag met kinderen en jongeren werken, vinden de Klachtenlijn van het Kinderrechtencommissariaat nu ook in hun stad.

De verruiming van de euthanasiewet naar minderjarigen heeft veel mensen geraakt. Verdwijnt het verschil tussen kinderen en volwassenen, of is het net cruciaal om dat verschil behoedzaam te bewaken?

Kinderen kunnen binnenkort schendingen van hun rechten aankaarten bij het Comité voor de Rechten van het Kind. Jonge Belgen moeten nog wachten, België is nog niet rond met de ratificatieprocedure.

Al maanden duiken ‘de Afghaanse families’ regelmatig op in het nieuws. Niet alleen zijn de regularisatiecriteria erg vaag en veranderlijk, ook wordt er te weinig rekening gehouden met het belang van het kind.

Het nieuwe dossier ‘Heen en retour’ over de rechtspositie van kinderen op de vlucht in België schuift 24 aanbevelingen naar voren. Beschouw kinderen op de vlucht als individuele rechthebbenden.

Het was een bericht in de marge, een fait divers bijna. “Psychiatrische instelling voor jongeren sluit deuren”. Te weinig middelen om jongeren professioneel op te vangen.

Een duizendtal meldingen bij het Kinderrechtencommissariaat tonen dat kinderen en jongeren nog te vaak tussen de plooien vallen. Bij een scheiding, op school, in de jeugdhulp.

“Mijn zoon kreeg 0 op 10 voor wiskunde, want hij sprak Turks in de les. Kan dat?” Het is een van de vele vragen die het Kinderrechtencommissariaat kreeg.

Op Wereldvluchtelingendag vroegen kinderen en jongeren zonder papieren onze aandacht. Zij verenigden zich in het 'Kids Parlement'. Blijf kinderen en hun belang vooropstellen.   

Het VN-Kinderrechtencomité wil niet dat ouders opgesloten worden omdat ze bedelen met hun kinderen. Het belang van het kind moet vooropstaan in alle beslissingen die kinderen aanbelangen.

Kinderen moeten al op jonge leeftijd een taal ontwikkelen voor hun lichaam en hun seksualiteit. Die taal ze zichzelf af te lijnen. Zo leren ze grenzen te stellen én om te gaan met grenzen.

Kinderen hebben recht op spel. Dat is bittere ernst, zegt artikel 31 van het kinderrechtenverdrag. Daarom pleiten 14 kinderrechten- en jeugdactoren samen voor 31 minuten meer speeltijd per dag.

Dat een geneesmiddelenproducent een kind van 7 en zijn ouders op een kwetsbaar moment gebruikt voor eigen gewin is onbegrijpelijk en ethisch onverantwoord. Maakt farmacie ons echt altijd gezonder?

De media zetten (seksueel) misbruik en geweld in katholieke instellingen tussen de jaren 50 en 70 opnieuw op de maatschappelijke en dus ook op de politieke agenda. Dat is meer dan terecht.