Hou rekening met kinderrechten bij het garanderen van de veiligheid in recreatiedomeinen

België wil werk maken van de aanpak van “amokmakers” in recreatiedomeinen. Elk jaar hebben provincies en lokale besturen te maken met overlast door gedrag van bezoekers in de recreatiedomeinen op hun grondgebied. Sommige bezoekers van deze domeinen, vaak jongeren, bezorgen zware overlast, zoals verbale en fysieke agressie, en vechtpartijen. Het ‘wetsvoorstel betreffende de veiligheid in recreatiedomeinen’ van 28 augustus 2024 wil paal en perk stellen aan deze overlast.

Omdat het wetsvoorstel raakt aan kinderrechten vroeg de Commissie Binnenlandse Zaken van de Kamer schriftelijk advies aan het Kinderrechtencommissariaat. Ook andere mensenrechteninstanties zoals het Federaal Instituut voor de bescherming en de bevordering van de Rechten van de Mens en de Liga voor Mensenrechten werden gevraagd advies uit te brengen over dit onderwerp.

In dit advies legt het Kinderrechtencommissariaat het wetsvoorstel naast het Kinderrechtenverdrag en gerelateerde Algemene Commentaren van het VN-Kinderrechtencomité.

We concluderen dat het wetsvoorstel indruist tegen de rechten van minderjarigen, en adviseren om die reden negatief.

Het is legitiem om publieke veiligheid na te streven en stappen te zetten om deze veiligheid te garanderen, stelt het VN-Kinderrechtencomité in zijn Algemene Commentaar n° 24. Maar verdragsstaten moeten hierbij altijd de rechten en de waardigheid van het kind respecteren.  
 

Bovendien kunnen minderjarigen niet worden beschouwd als volwassenen, en hebben ze recht op een kindspecifieke aanpak. Het Jeugddelinquentierecht voorziet in aangepaste regelgeving om minderjarigen te sanctioneren, ook bij de zware overlast zoals ze werd gedefinieerd in het wetsvoorstel. Aangepaste sancties voor jongeren moeten steeds constructief zijn.

• Tegen zware gevallen van overlast in recreatiedomeinen, veroorzaakt door minderjarigen, moet worden opgetreden. Maar een sanctie in de vorm van een administratief domeinverbod van 3 maanden tot 5 jaar voor minderjarigen vanaf 14 jaar, opgelegd door een door de Koning aangestelde ambtenaar is een brug te ver. Het druist in tegen verschillende kinderrechten. 
• Bovendien is het opleggen van een nationaal domeinverbod niet proportioneel, elke situatie moet individueel worden beoordeeld.
• Het wetsvoorstel zet niet in op preventie, dit in tegenstelling tot de eerdere wetsvoorstellen.  Dat is een bijzonder grote gemiste kans, nu het Kinderrechtencommissariaat vaststelt dat good practices aantonen dat een afdwingbaar preventief kader wel degelijk de oplossing blijkt voor overlast.