Heeft interlandelijke adoptie nog een toekomst?
Interlandelijke adoptie is een systeem dat fraudegevoelig is en zal blijven. Vlaanderen kan vandaag, ondanks hervormingen, niet garanderen dat alles correct verloopt. In het Vlaams Parlement groeit een brede consensus om interlandelijke adoptie definitief stop te zetten.
Uit meldingen, signalen en klachten bij het Kinderrechtencommissariaat blijkt de impact van onvolkomenheden in het systeem. Die meldingen komen van geadopteerden, volwassenen die als kind werden geadopteerd, adoptieouders, kandidaat-adoptieouders en professionals. Telkens is de impact op hun leven enorm groot.
Het gaat onder meer om:
• onvolledige of foutieve afstammingsinformatie
• moeilijke en vaak dure zoektochten naar eerste ouders
• slechte ervaringen met adoptiediensten
• gebrekkige nazorg
• druk op kandidaat-adoptieouders
• te weinig transparantie over de noden van kinderen
• gedwongen adopties
• frauduleuze contactpersonen in landen van herkomst.
Het VN-Kinderrechtenverdrag bepaalt dat bij adoptie het belang van het kind doorslaggevend moet zijn. Dat gaat verder dan bij andere beslissingen over kinderen, waar het belang van het kind één van de eerste overwegingen is.
Als de rechten van het kind echt doorslaggevend zijn, heeft interlandelijke adoptie dan nog een toekomst?
